Één van de kernwaarden van Samen Sterk en in mijn ogen misschien wel de belangrijkste.

Want verbinding gaat over jezelf, over de ander en over je omgeving. Het een allesomvattend woord en tegelijkertijd een heel complex begrip.

Binnen Samen Sterk kijk ik naar de verbindingen tussen alle betrokkenen. Intern en extern. En dat zijn nogal wat lijntjes.

Allemaal zelfstandigen met eigen missies, visies, uitdagingen en persoonlijkheden. Hoe krijgen we dan toch een ‘één-geheel’?

Wat zou er gebeuren als al deze mensen werkelijk met elkaar verbonden zijn? Dan kunnen we echt over een aantal jaar zeggen: “Missie geslaagd!”

Hoe gaaf is dat…

Geboren in het jaar 1974. Generatie X. De ‘Patatgeneratie’. ‘Sleutelkinderen’. Steeds meer vrijheden en mogelijkheden tot onderhandelingen waar je je mening mocht uiten.

Je eigen ding kunnen doen waardoor zelfstandigheid in een groeispurt kwam. Minder waarde hechten aan bestaande gewoonten dan voorgaande generaties. Kerken kregen minder zeggenschap.

De komst van de computer versterkte het individualisme. Er werd sneller van baan gewisseld en het echtscheidingspercentage nam toe.

Oliecrisis. Woningnood. Werkloosheid. Koude Oorlog. Kernenergie. Protesten. Punk. Hiphop. MTV en videoclips. Aids.

En… De brug tussen zelfstandigheid en afhankelijkheid. De brug tussen zelfredzaamheid en technische ontwikkeling. De brug tussen twee totaal verschillende werelden.

Ik denk dat ik dus best wel op de goeie plek zit binnen Samen Sterk.

Eind jaren negentig kwam ik in aanraking met een Japanse krijgskunst; Aikido.

Vanuit dit perspectief wil ik je graag iets vertellen over Verbinding.

Aikido is de enige krijgskunst, dat overigens iets anders is dan zelfverdediging of een vechtsport, dat niet uitgaat van het uitschakelen van je tegenstander zoals boksen, judo, karate, enz.

Het is er juist op gericht om je medestander in te schakelen. Dat maakt aikido dan ook ont-zet-tend moeilijk en is er enorm veel doorzettingsvermogen nodig om het te begrijpen.

En begrijpen leren we door heel veel te doen en aanval vs. verdediging te simuleren. De vele technieken zijn slechts middel.

Als je veel moet doen, heb je werklust nodig. Plezier hebben om blijvend te onderzoeken. Hoe lang je aikido ook beoefent. Maar zeker ook in een andere context is dat belangrijk.

Aikido leert je om anders te kijken en anders om te gaan met weerstand, conflict en stresssituaties. Vertrekpunt is ontspanning.

Wanneer de ‘aanvaller’ (uke, in het Japans) de ‘verdediger’ (nage) nadert, neemt nage de leiding door naar voren gericht te zijn (irimi) en vestigt het contact.

Daarna is het zaak om de intentie van uke vloeiend op te pakken zonder botsen en zonder uke te hinderen in zijn/haar richting. Dan is het onvermijdelijk dat je je met iemand moet verbinden.

Wat betekent dat er door nage wordt gestreefd naar een harmonieuze situatie, terwijl het veel makkelijker was geweest om uke uit te schakelen. (Geloof me, iemand uitschakelen is écht heel makkelijk)

Het is een continu proces van afgestemd zijn op jezelf (weten wat en waar je naartoe wilt), afgestemd zijn op de ander (wat is de intentie, hoe en met welke snelheid en kracht komt iemand op je af) en afgestemd zijn op je omgeving (welke ruimte heb ik om iemand te sturen en te leiden binnen zijn eigen mogelijkheden en welk signaal geef ik hiermee af).

De grondlegger van aikido, Morihei Ueshiba noemde dit…. Liefde. Vanuit liefde komt er een innerlijke kracht vrij die vele malen sterker is dan spierkracht, dat ook nog eens onderhevig is aan vermoeidheid. Liefde is onuitputtelijk.

De verbinding met jezelf aangaan, is soms moeilijk. Soms zelfs pijnlijk. Soms spannend en onzeker. Eerlijk zijn over je belemmerende overtuigingen, over je onzekerheden, etc. En dat nog op tafel durven neerleggen ook.

Voor velen best wel uit hun comfortzone. Maar essentieel om je te verbinden met de ander.

Werken aan je eigen houding. Werken aan je souplesse. Werken aan het omgaan met weerstand in al z’n vormen. Fysiek, mentaal en emotioneel.

Verbinden met een ander. In allerlei soorten relaties. Van een onbekende op straat, tot een liefdesrelatie.

De eerste stap is het ontwikkelen van persoonlijke stevigheid waarin ook Zelfliefde, Zuiverheid en uitgaan van Gelijkwaardigheid terugkomen, waarbij je zorgt voor elkaars input.

Dat is voor mij Samen.

Verbinden met je omgeving. Als je samen de wereld een beetje mooier wilt maken.

Als we vanuit aikidoperspectief kijken en we streven naar situaties waarin we elkaar juist sterker maken in plaats van je eigen gelijk te willen hebben.

Als we mensen met deze zelfde drive aan de organisatie weten te koppelen, die de organisatie helpen dragen en richting geven. Dan zijn we ook nog eens een ontzettend aantrekkelijke partij voor externen, die graag bij ons willen aanhaken.

Wat zou er gebeuren als al deze mensen werkelijk met elkaar verbonden zijn, een harmonieus geheel? Dan kunnen we écht over een aantal jaar zeggen: “Missie geslaagd!”

Dit is in het kort mijn kijk op Verbinding.

Ik hoop jullie hiermee te kunnen inspireren om jouw ins and outs over deze kernwaarde met ons te delen.