Kan het beoefenen van yoga, het verdiepen in de yogafilosofie je helpen meer liefde en geluk te vinden?

Lief zijn voor jezelf! Het staat op papier als een éénvoudige, zelfs simpele zin. Hoe lastig het naleven van deze zin kan zijn, zie ik om me heen. Mensen móéten van alles, rennen zichzelf voorbij voor een ander, voor de maatschappij, weten vaak zelf niet wat ze zouden willen en gaan door koste wat het kost. Dit lijkt ook wel de tijdsgeest waarin we leven.

Als iemand vraagt ‘hoe gaat het?’ en je geeft als antwoord “ goed, druk, druk, druk” lijkt het alsof je je leven op de rails hebt en de hele wereld aan kunt. Bewust kiezen om minder te werken, op tijd rustmomenten inlasten of nee zeggen daar moeten veel mensen aan wennen of dit komt zelfs niet in hun vocabulaire voor.

Zelf heb ik ook periodes gekend in mijn leven waarbij ik minder lief was voor mezelf. Ik ging te lang door in een baan, waarbij ik mezelf te kort deed. Geluk en liefde voor mezelf waren ver te zoeken. Gevoelens die er waren, stopte ik weg.
Ik ging door totdat het helemaal niet meer ging en ik letterlijk stil kwam te staan. Ik merkte dat er maar één ding op zat: uit te huilen en opnieuw te beginnen.

Yoga is een leefwijze, een filosofie en een oefenmethode. Het woord Yoga is afkomstig uit het Sanskriet, een oud Indiase taal. Je zou het woord als ‘verbinding’ kunnen vertalen. De verbinding tussen lichaam en geest. Sinds ik yoga ‘beoefen’ ben ik liever voor mezelf geworden.
In ons leven is de balans tussen lichaam en geest vaak verstoord. Yoga biedt ons oefeningen die het evenwicht herstellen. Door yoga leer ik steeds weer op nieuw te luisteren naar mijn eigen lichaam.
Dit brengt me bij de volgende uitspraak die voor mij dichtbij de kern van yoga komt “een houding is alleen perfect wanneer je hem zo goed uitvoert als je kunt, met een vaste blik en zachte adem en met gedachten aan hoe je er iemand anders mee kunt helpen”.Niemand kan een houding zo doen dat hij er perfect uit ziet”. Hoe mooi is dat, we streven altijd naar beter en meer. Ik ben opgevoed met de quote “je mag zelf weten wat je gaat studeren, als je maar je best doet”. Pfff daarmee legden mijn ouders de lat wel heel erg hoog voor mij. Ik begrijp nu dat het niet kwaad bedoeld was. Mijn ouders hadden nooit capaciteiten en/of mogelijkheden om door te leren en ze gunden mij deze kans. Nu kan ik het beter in perspectief plaatsen. Het heeft me echter jaren in de weg gezeten. Ik zat met vragen als: “Ik doe toch mijn best, waarom lukt het dan niet?” en “Ik doe toch mijn best, waarom waarderen anderen dit niet?

Pas veel later -mede door yoga- kwam het besef dat het prima is wie ik ben. Dat het voldoende is te zijn; los van mijn best doen. Los van mijn baan. Én dat was pas een eyeopener.
We hebben een andere manier nodig om met plezier te kunnen blijven werken. De druk om succes te laten zien, is groot en kan zorgen voor stress. In de prestatiemaatschappij zijn we persoonlijk verantwoordelijk voor onze resultaten. Als het goed gaat, ligt het aan onszelf en als het slecht gaat óók.
Aandacht voor omstandigheden en verschillen in startpositie is er nauwelijks en beschuldigd worden van slachtoffergedrag is ongeveer het ergste dat ons kan overkomen. Zo werken we eenzaam verder aan het behalen van ons succes, zonder dat we hulp durven vragen of onze successen delen met mensen die er ook aan bij hebben gedragen.
Als we als samenleving in staat zouden zijn om anders naar werk te kijken, om een geslaagd leven anders te definiëren dan we nu doen, om zelfrespect niet meer van het al dan niet succesvol zijn in werk te laten afhangen, dan zou het ervaren van zin en betekenis wellicht voor mensen mogelijk zijn. Niet kunnen werken, betekent veel meer dan alleen inkomensverlies. Het betekent dat je een basisprincipe van het leven kwijt raakt, namelijk je zelfrespect.

Dit heb ik zelf ook zo ervaren toen ik een tijd een uitkering kreeg en op zoek was naar een andere baan. Stel je toch eens voor dat je je baan verliest en dat je onmiddellijk als held onthaald wordt! Je bent nu namelijk beschikbaar voor een andere rol in de maatschappij. Je vrienden en buren laten je weten waar je welkom bent en waar ze jouw kennis en kunde kunnen gebruiken. Tijdens mijn leven ben ik streng voor mezelf geweest en nog steeds heb ik een neiging naar perfectionisme. Ik moet van alles en wil het perfect doen en dan nog het liefst voor iedereen.

Daar raak ik het contact met mezelf kwijt en doe ik me anders voor dan ik ben. Daarom hoor je vaak in mijn yogalessen: “Wees lief voor jezelf” dit herinnert mij ook weer aan het lief zijn voor mezelf. De basis waar het bij mij allemaal mee begint. Elke dag een invulling aan mijn leven geven. Een invulling waar ik zoekende in ben, maar die me wel steeds meer richting geeft met name door de yoga. Tijd voor mezelf nemen door te mediteren, te bidden, te wandelen in de natuur met de honden. Elke dag dingen doen die mij gelukkig maken en dankbaar zijn voor mijn leven. Vertrouwen dat ik mijn leven op mijn manier in kan richten.

Ik ben lief voor mezelf; Ik bén…

Ina is 1 van de aangesloten zorgverleners van Samen Sterk Zorg, zij helpt mensen als coach en als yoga docent. Meer over Ina vind je hier.

Bronvermelding:

Geluk in 8 koppen thee – Irene van Gent

Over de werking van yoga – Geshe Michael Roach & Christy Mc Nally

Werk en zingeving – van succes naar betekenis- Heidi Jansen